Przysznic po meczu #20

Cóż to było za spotkanie, cóż to była za noc! Oakland Raiders po fantastycznym spotkaniu pokonują Denver Broncos wynikiem 30-20 co daje im pierwszą pozycję w dywizji AFC West, oraz umocnioną pozycję wice-lidera konferencji AFC.

Nie spocznę, dopóki nie pokażę wam tego wprost:

Dywizja AFC West

AFC WEST W L T PCT HOME ROAD DIV CONF F PA DIFF STRK
Oakland Raiders 7 2 0 .778 2-2 5-0 2-1 5-1 245 223 +22 W3
KC Chiefs 6 2 0 .750 4-0 2-2 2-0 5-2 185 151 +34 W4
Denver Broncos 6 3 0 .667 4-1 2-2 1-2 4-2 214 166 +48 L1
SD Chargers 4 5 0 .444 3-1 1-4 1-3 3-4 268 247 +21 W1

Konferencja AFC

AFC W L T PCT HOME ROAD DIV CONF F PA DIFF STRK
NE Patriots 7 1 0 .875 3-1 4-0 2-1 6-1 217 132 +85 W4
Oakland Raiders 7 2 0 .778 2-2 5-0 2-1 5-1 245 223 +22 W3
KC Chiefs 6 2 0 .750 4-0 2-2 2-0 5-2 185 151 +34 W4
Denver Broncos 6 3 0 .667 4-1 2-2 1-2 4-2 214 166 +48 L1

Na takie tabelki kibice Raiders mogą patrzeć, jak na dzieło sztuki warte miliony dolarów. Ostatni raz, kiedy Raiders mieli bilans 7-2 był w sezonie 2001, kiedy to w 10. tygodniu rozgrywek pokonali San Diego Chargers 34-24. Wczoraj pokonaliśmy Denver Broncos różnicą dziesięciu punktów. Przypadek? Być może.

Jedno jest pewne, Oakland Raiders wczorajszym, a właściwie to dzisiejszym zwycięstwem, przekazali wszystkim sceptykom jedną, jakże ważną wiadomość: Musicie nas brać na poważnie, czy wam się to podoba, czy nie. Obnażając najsłabsze strony jednej z najmocniejszych ekip w NFL mówią również, że są inteligentną, elastyczną drużyną, dla której odpowiednie podejście do spotkania, oraz dobre przygotowanie taktyczne jest równie ważne, co wielkie serce i ochota na utarcie nosa największemu rywalowi w lidze.

Przepis na zwycięstwo nie był prosty, jednak moje trzy klucze opisywane we wcześniejszym artykule były trafione w 100%, dla przypomnienia:

Dyscyplina i inne rzeczy, które zniszczą Broncos

Raiders bez wątpienia dominowali w defensywie. Popatrzmy na statystyki jeżeli chodzi o pierwsze próby.
* – pogrubione statystyki należą do Oakland Raiders

1st Downs 13 30
Passing 1st downs 9 12
Rushing 1st downs 1 11
1st downs from penalties 3 7

Statystyki dotyczące zdobyczy jardowej również pokazują, że byliśmy po prostu lepszą drużyną.

Passing 266 179
Comp-Att 18-37 20-31
Yards per pass 6.8 5.4
Interceptions thrown 1 0
Sacks-Yards Lost 2-17 2-5
Rushing 33 218
Rushing Attempts 12 43
Yards per rush 2.8 5.1
Red Zone (Made-Att) 0-0 3-6

Z jednej z tych statystyk bardzo zadowolony jest mój nowy ulubieniec, TJ Ward. Nasz nie elitarny korpus WR zdobył mniej jardów od równie nie elitarnego korpusu skrzydłowych Broncos. Trzeba tylko wziąć pod uwagę, że to nasze nie elitarne secondary złapało piękny, kluczowy przechwyt, którego autorem był nie kto inny jak Reggie Nelson.

s

Przechwyt ten zamroził wynik meczu. Kibice Raiders otwierali szampany, a zawodnicy czuli się niczym bohaterowie w lśniących zbrojach.

Jeżeli chodzi o ochronę piłki. Dość powiedzieć, że Derek Carr nie popełnił żadnej straty, a Von Miller i spółka dorwali się do niego tylko dwukrotnie, tracąc przy tym tylko pięć jardów. Dla równowagi, dwoma sackami popisał się nie kto inny jak Khalil Mack, który wykręcił stratę 17 jardów. O Khalilu Macku w tym meczu można powiedzieć dużo, na przykład to:

https://twitter.com/PFF/status/795489640258174976

Tutaj fantastyczny sack Khalila, który przeniósł posiadanie Broncos aż 9 jardów w tył. Hello Khalil!

https://twitter.com/NFL/status/795473070349656064

Żeby zakończyć w pełni temat Khalila Macka, wrzucam jeszcze jego forced-fumble, uznany również jako sack, piłkę podnosi nie kto inny jak Bruce Irvin.

https://twitter.com/NFL/status/795480752313876481

Jeżeli mówimy już o atakowaniu rozgrywającego Denver Broncos, to warto przejść do jego gry. Nie wiem czy mi uwierzycie, ale w pewnym momencie między pierwszą a drugą kwartą tak wyglądała statystyka zdobyczy jardowej obu drużyn:

http://twitter.com/kamilslonka/status/795449812481114114/

Trevor Siemian jednak podniósł rękawice, tak jak rękawice podnieśli wszyscy zawodnicy z Mile High City. W połowie spotkania porównanie zdobyczy jardowej wyglądało tak:

https://twitter.com/kamilslonka/status/795463320589340672

 NAME C/ATT YDS AVG TD INT SACKS QBR RTG
Trevor Siemian 18/37 283 7.6 2 1 2-17 52.6 81.3

Rozgrywający Denver Broncos zaliczył solidną zdobycz jardową na niezbyt dobrej skuteczności(poniżej 50%). Trzeba jednak przyznać, że Oakland Raiders oddawali pole przeciwnikowi. Głównymi zawodnikami secondary, którym zdarzało się nie doskoczyć do skrzydłowych Broncos byli TJ Carrie oraz DJ Hayden. Jedno z przyłożeń zdobytych przez Denver Broncos było winą młodziutkiego Karla Josepha. Karl, głowa do góry!

s

Największym powodem do wstydu nie jest jednak przyłożenie Norwooda, które możecie zobaczyć wyżej. Nie wiem, czy ktokolwiek z Was kojarzył takiego zawodnika jak Kapri Bibbs, bo szczerze – ja nie. Popatrzcie, co ten nieznany mi zawodnik potrafił zrobić naszej formacji defensywnej. Oh my…

s

Takie rzeczy nie powinny się dziać, no ale cóż. Idealnym podsumowaniem tej sytuacji jest znane i lubiane powiedzenie w świecie NFL: Młode drużyny świętują zbyt wcześnie. Zostawiamy to za sobą i idziemy dalej. Takie zagrywki są niejako wpisane w charakter młodej, dojrzewającej drużyny.

Czas na jednego z głównych aktorów spektaklu. Mowa oczywiście o nikim innym jak o naszym QB:

 NAME C/ATT YDS AVG TD INT SACKS QBR RTG
Derek Carr 20/31 184 5.9 0 0 2-5 61.6 80.6

Rozgrywający z pod znaku Tarczy rzucił tylko 184 jardy, ponieważ, tak na prawdę nie było konieczności grać dużo górą, kiedy tak doskonale działała gra dołem, popatrzcie tylko na statystyki naszego run game:

 NAME CAR YDS AVG TD LONG
Latavius Murray 20 114 5.7 3 42
Jalen Richard 8 62 7.8 0 28
DeAndre Washington 10 35 3.5 0 8
Jamize Olawale 1 4 4.0 0 4
Derek Carr 4 3 0.8 0 6

Nie pamiętam kiedy ostatnio nasz system biegowy spisywał się tak koncertowo. Oczywiście, wielki plus należy się również naszej linii ofensywnej, która spisywała się na prawdę wspaniale. Kelechi Osemele, Rodney Hudson, czy nawet Donald Penn(w tym momencie dostanę telefon z groźbą śmierci od mojego przyjaciela, Karola Potasia) pokazali się naprawdę z bardzo dobrej strony. Nie bez powodu wszystkie przyłożenia jakie zdobyliśmy należały do Lataviusa Murraya, który potrafił popisywać się takimi ucieczkami
.

https://twitter.com/nflnetwork/status/795460017918971904

Spokojnie mogę powiedzieć, że Latavius Murray, który oficjalnie został przechrzczony z ksywki Tay-Train na Angry Tay, oraz Bestia z Oakland – Khalil Mack to najjaśniejsze elementy tego spotkania.

https://twitter.com/NFL/status/795493741339361280

Na koniec podsumowania zapraszam na mały ołtarzyk do Angry Tay’a – czyli wszystkie trzy przyłożenia.

#1

https://vid.me/1ODu

#2

https://vid.me/Cddy

#3

https://vid.me/gBM8

Nie wiem jak długo spaliście, bo ja zaliczyłem mniej godzin snu niż palców na jednej ręce. Nie wiem w jakim stanie poszliście do pracy, na uczelnie, czy do szkoły ale wiedzcie, że nie jesteście sami. Zasłużyliśmy sobie na to, aby móc świętować!

Przypomnę tylko, że następną niedzielę mamy wolną, a kolejne spotkanie to wyjazd do Mexico City gdzie podejmiemy Houston Texans podczas MNF. Mecz odbędzie się o godzinie 2:30 22.11.17.

 

Ktoś ma ochotę potańczyć?

https://twitter.com/NFL/status/795468691714416640

https://twitter.com/NickHjeltness/status/795471511129821184

Świętujmy, Raider Nation Polska !

O Kamil Słonka 344 artykuły
All-Time Raider. Wielki fan Mike'a Vicka. Poza Oakland Raiders sympatyzuję Pittsburgh Steelers. Wierny fan rapu z zachodniego wybrzeża USA, trochę czapkarz, buciarz. Więc? Pogadamy o footballu?

1 Komentarz

  1. Mnie z kolei martwi fakt, że nasz rodak już trzeci raz z rzędu pudłuje z okolic 50 yarda, choć warunki meczowe były całkiem dobre zarówno w Oakland jak i Jacksonville

Dodaj komentarz...