Prysznic po meczu #22

Oakland Raiders' Khalil Mack (52) gets a group hug in the Black Hole after his interception touchdown against the Carolina Panthers in the 2nd quarter of their NFL game at the Coliseum in Oakland, Calif., on Sunday, Nov. 27, 2016. (Karl Mondon/Bay Area News Group)

Dwunasta kolejka NFL 2016 za nami. Oakland Raiders po bardzo ciężkim spotkaniu pokonują Caroline Panthers wynikiem 35-32, a bilans zawodników z Kalifornii to już dziewięć zwycięstw przy dwóch porażkach. Kolejny raz x-factorem okazał się Derek Carr, który już piąty raz w tym sezonie przeprowadza zwycięski drive – co jest największą ilością comebacków w wykonaniu zawodnika Raiders w historii.

http://www.twitter.com/ESPNNFL/status/803301208890966016

Nie możemy pomiąć też takich zawodników jak Khalil Mack, który popisał się pierwszym w swojej karierze pick-6, oraz Michaelu Crabtreem, który w końcu zaskoczył i zakończył mecz z ponad 100 jardami. Nie jest tak, że jedynymi zawodnikami, których warto wyróżnić są Panowie z Silver&Blacks. Minimum dwóch zawodników Panthers również zasługuje na słowa uznania – są to Ted Ginn Jr oraz Jonathan Stewart.

Od kogo zaczniemy? Od tego, który celowo nie został wymieniony w powyższym wstępie. Chodzi oczywiście o wychwalanego w zapowiedzi przedmeczowej Grega Olsena, który – delikatnie rzecz ujmując – po prostu zawiódł. Był trzecim najlepszym skrzydłowym drużyny z Karoliny Południowej, ze zdobyczą 45 jardów, chwytając 80% piłek lecących w jego stronę. Greg Olsen zawsze miał dobre ręce, jednak pod koniec spotkania to właśnie jego drop-pass pomógł nam utrzymać wynik. Personalnie spodziewałem się, że Greg Olsen rozjedzie naszą formację obrony ale okazało się, że zdaliśmy ten egzamin na +4. Ken Norton Jr odrobił pracę domową.

Jednym z ciekawszych aspektów spotkania będzie jak zwykle porównanie rozgrywających. W szranki stają MVP sezonu regularnego 2015 oraz młody franchise-quarterback Derek Carr.

 NAME C/ATT YDS AVG TD INT SACKS QBR RTG
Derek Carr 26/38 315 8.3 2 1 2-5 50.4 100.2
Cam Newton 14/29 246 8.5 2 1 2-17 53.8 86.3

Różnicę widać gołym okiem i chyba nie trzeba pokazywać palcem, który z nich zaprezentował się z lepszej strony. Derek Carr przerzucił więcej jardów, na większej skuteczności oraz był sackowany tyle razy co jego przeciwnik, jednak na mniejszą ilość jardów. Obaj rzucili po dwa przyłożenia i jeden przechwyt. Cam Newton wygrywa tylko we właściwie jednej kategorii, czyli średniej zdobyczy jardowej na snap. Różnica wynosi całe 0,2 jarda, czyli… nie dużo.

https://twitter.com/NFL/status/803237030486388738

Powodem do zmartwienia jest oczywiście kontuzja palca naszego QB, która przyprawiła mnie o zawał serca. Podczas snapu Derek Carr źle ułożył dłoń i piłka z pełną mocą uderzyła go prosto w wierzchołek palca, co prawdopodobnie spowodowało jego wybicie. Na krótką chwilę piłkę przejął Matt McGloin, który na boisku nie zdobył ani jednego jarda – co prawda nie miał do tego zbyt dużo okazji. Dobra wiadomość jest taka, że Derek Carr wrócił do spotkania, z utwardzającą rękawiczką na dłoni rzucającej. Ostatnie wiadomości mówią, że Derek Carr ma dwa zwichnięcia w jednym palcu. Prawdopodobnie chodzi o wybicie paliczków, jednak nie są to wieści, które przedstawia sztab szkoleniowy drużyny z Oakland – chociaż źródłem jest brat Dereca, David Carr.

https://twitter.com/RapSheet/status/803346150644449280

Obaj rozgrywający mieli po jednym skrzydłowym w drużynie z ponad 100 jardami na koncie. To doskonale dynamizowało całe spotkanie, a widok Crabtreego z liczbą 110 jardów jak najbardziej powoduje u mnie uśmiech na twarzy.

NAME REC YDS AVG TD LONG TGTS
Michael Crabtree 8 110 13.8 0 49 13
Ted Ginn Jr. 4 115 28.8 1 88 10

Obaj popisali się kilkoma pięknymi chwytami, jednak to przyłożenie Teda Ginna Juniora zrobiło największe wrażenie na sympatykach NFL. Fantastyczne, głębokie podanie od Cama Newtona i łączna zdobycz 88 jardów to również jeden z nielicznych pstryczków w nos zawodników secondary Raiders.

https://twitter.com/NFL/status/803019114193113089

Jeżeli płynnie przeszliśmy od rozgrywających do skrzydłowych, warto przytoczyć jedną z ciekawostek związanych z Sethem Robertsem:

https://twitter.com/kamilslonka/status/803311432758661120

Lubię takie statystyki i krótkie, motywujące komentarze kolegów z drużyny. Karl Joseph dał przykład tego, że jako rookie czuje się dość swobodnie w szatni i bez problemu może sobie pozwolić na takie luźne wypowiedzi. Jeżeli chodzi o resztę skrzydłowych, to obie drużyny miały po dwa nazwiska w okolicach pięćdziesięciu jardów. Poza Tedem Ginnem Juniorem dla Panthers punktował Kelvin Benjamin, natomiast dla Raiders punktowali wcześniej wymieniony Seth Roberts oraz Clive Walford. Ciągle jestem pod wrażeniem tego, jak bardzo istotni dla wyników drużyny z Oakland są ci dwaj Panowie. Niepozorni zawodnicy, których równie dobrze mogłoby nie być. Często pozostawiani w coverage, co skutkuje tym, że Roberts ma pięć przyłożeń, a Walford dwa w sezonie.

Jeżeli chcemy rozmawiać o grze biegowej, to niestety, ale kolejne spotkanie z rzędu Raiders nie mają się czym pochwalić. Nasz cały korpus zdobył niewiele ponad pięćdziesiąt jardów. Liderem był oczywiście Latavious Murray, który jako jedyny zawodnik tej formacji zdobył przyłożenie.

Rushing 129 55*
Rushing Attempts 25 30
Yards per rush 5.2 1.8

* – statystyki Oakland Raiders

Jeżeli popatrzymy na biegaczy Panthers, tutaj sytuacja troszkę się różni. Sam Jonathan Stewart zrobił więcej niż nasz korpus runningbacków, a Cam Newton również dołożył cegiełkę do tej piramidy. Stewart jest świetnym runningbackiem, a ma już przecież 29 lat! Te statystyki na prawdę bolą. Podejmujemy o pięć prób więcej od Panthers, łapiemy prawie trzykrotnie mniej jardów przy niespełna 2 jardach na bieg! Skandal. Po prostu skandal!

 NAME CAR YDS AVG TD LONG
Jonathan Stewart 17 96 5.6 2 47
Fozzy Whittaker 4 14 3.5 0 5
Ted Ginn Jr. 1 13 13.0 0 13
Cam Newton 3 6 2.0 1 3
TEAM 25 129 5.2 3 47

Możemy przyjąć, że przerobiliśmy ofensywę obu drużyn. To w tej kwestii Panthers mogli przeważać nad Raiders czego absolutnie nie potwierdzają statystyki. Większa zdobycz jardowa oraz większa ilość 1st downs mówią same za siebie. Jeżeli jednak chodzi o defensywę, to mamy tutaj dość spory rozjazd. Zapytacie pewnie dlaczego, więc nie kończąc zdania znakiem pytajnika – automatycznie wrzucam odpowiedź.

https://twitter.com/NFLUK/status/803010049626906624

Jakby tego było mało, dorzucił kluczowy sack który ostatecznie zamroził spotkanie:

http://twitter.com/nflnetwork/status/803037370710773760

A jeżeli dalej uważacie, że to nie pozwala nazwać K-Macka zawodnikiem nieprawdopodobnie umiejętnym, dodam jeden fakt:

  • Khalil Mack zanotował przechwyt, sack, spowodował fumble oraz podniósł piłkę i zdobył przyłożenie w jednym meczu. To pierwszy taki występ w NFL od 2009 roku kiedy takim samym bilansem popisał się nie kto inny jak… Charles Woodson! Dorzucił do tego sześć tackli.

Jeżeli chodzi o porównanie defensyw to spokojnie możemy uznać, że Raiders pokazali się z lepszej strony – jednak jest to głównie zasługa właśnie Bestii z Oakland. Panthers zaliczyli dwa sacki(Klein, Johnson) oraz przechwyt(Davis). Takie same statystyki zanotowała defensywa Raiders – sackami podzielili się Mack oraz Bruce Irvin(kolejne na prawdę świetne spotkanie tego zawodnika), a autorem przechwytu był wymieniany już kilkakrotnie, jedyny zawodnik w historii NFL, który został wybrany do Pro-Bowl na dwóch pozycjach jednocześnie. Mowa oczywiście o Khalilu Macku.

Ze względu na to, że Raiders zagrali dwie serie ofensywne więcej od Panthers, to właśnie zawodnicy z Karoliny Północnej zdobyli dwadzieścia tackli więcej(72-52). To statystyka nie jest bardzo powalającą rubryką, jednak te dwadzieścia powaleń różnicy, musi zrobić wrażenie.

Nie byłbym sobą gdybym nie napisał słówka o Marquetcie Kingu. Ten zawodnik wchodził do W12 z liczbą 23 puntów na pięćdziesiąt i więcej jardów. Po tym meczu ta liczba wzrosła do 25(56 oraz 51 jardów).

To spotkanie nie było tym statment-winem o którym marzyłem i kolejny raz użyję tego zwrotu – zwycięzców się nie sądzi. Oakland Raiders powinni zwyciężyć większą ilością punktów jednak nie to na ten moment jest najważniejsze. Poza świetnym bilansem, 9-2, Raiders pierwszy raz od 2002 roku mają zapewniony dodatni sezon. To dalej nie jest najważniejsze. Każdy kibic drużyny z Oak-Town czeka na jakiekolwiek dokładniejsze wieści na temat palca Dereka Carra, a my – ekipa Raider Nation Polska – będziemy starać się informować was o wszystkich, nawet najmniejszych doniesieniach na temat zdrowia naszego rozgrywającego.

O Kamil Słonka 332 artykuły
All-Time Raider. Wielki fan Mike'a Vicka. Poza Oakland Raiders sympatyzuję Pittsburgh Steelers. Wierny fan rapu z zachodniego wybrzeża USA, trochę czapkarz, buciarz. Więc? Pogadamy o footballu?

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz...