Prysznic po meczu #21

MEXICO CITY, MEXICO - NOVEMBER 21: Derek Carr #4 of the Oakland Raiders takes a snap against the Houston Texans at Estadio Azteca on November 21, 2016 in Mexico City, Mexico. (Photo by Buda Mendes/Getty Images)

Pod artykułem związanym z moimi kluczami do zwycięstwa z Texans, użytkownik 73ndera73xans zostawił komentarz o treści: “superbientem animus prosternet – pycha poprzedza upadek – Petroniusz”. Muszę przyznać, że nie zostawiłem na Texans suchej nitki tak w zapowiedzi spotkania jak i wyżej wspomnianych kluczach. Mój błąd, ponieważ zawodnicy z Teksasu zasłużyli na większy szacunek. Szczególnie w obliczu tego, co widzieliśmy dzisiejszej nocy.

Na wstępie chciałem tylko napisać, że zgadzam się z tym, że sędziowanie w tym spotkaniu było bardzo słabe, jednak, jestem daleki od twierdzenia, że jakoś bardzo wyjątkowo zostali poszkodowani tylko i wyłącznie Texans. Drużyna z Oakland również dostała kilka gwizdków, których nie powinno być oraz kilkukrotnie nie usłyszała gwizdka – w większości przypadków oczywiście chodzi o legendarne już holdingi na Khalilu Macku.

Dla wszystkich największym błędem jest oczywiście akcja DeAndre Hopkinsa z początku meczu – jednak ona znalazła swoje wytłumaczenie. Jest ono trochę tendencyjne, ale najgłupsze w tym wszystkim jest to, że wyjścia poza obręb boiska nie można sprawdzić. Czerwona flaga w tym przypadku nie ma regulaminowego zastosowania, co jest jednym z gorszych przepisów – jednak patrząc na tą sytuację, co mogliby zrobić sędziowie? Przyznać Texans 6 punktów? A gdyby Hop potknął się, albo coś w ten deseń? Temat rzeka. Wrzucam wyjaśnienie, koniecznie z dźwiękiem.

https://twitter.com/DeanBlandino/status/800901082570518528

Kontrowersji było wiele. Dla mnie, jako kibica Raiders kontrowersyjna była decyzja o defensive pass interference na D.J. Haydenie, kiedy to w zwolnionym tempie realizatorzy ESPN nie mogli złapać ujęcia aby było widać Fullera, Haydena i piłkę. Reguły stanowią jasno, piłka musi być catchable, czyli możliwa do złapania dla skrzydłowego, odbierającego podanie. W tym przypadku decyzja również była nietrafna. Konsekwencją tej decyzji było przyłożenie zdobyte przez Lamara Millera.

Przejdźmy dalej. Moim zdaniem widowisko nie spełniło oczekiwań. Obie drużyny nie dawały rady tak defensywnie, jak ofensywnie. Houston Texans nie wykorzystali pewnego atutu przeciwko Raiders. Zbyt mało grali swoim podstawowym TE – C.J Fiedorowiczem, który i tak był najlepszym skrzydłowym w drużynie z Teksasu. Fiedorowicz miał problemy ze zdrowiem, co również wpłynęło na to, że nie mógł spędzić więcej czasu na boisku.

NAME REC YDS AVG TD LONG TGTS
C.J. Fiedorowicz 6 82 13.7 0 20 10
DeAndre Hopkins 5 58 11.6 0 24 6
Ryan Griffin 3 32 10.7 0 20 5
Braxton Miller 5 25 5.0 1 12 7
Will Fuller V 1 17 17.0 0 17 4

Oczywiście Hopkins czy Fuller również nie spełnili oczekiwań. Takie wyniki przy ich zdobyczy jardowej nie oscylują w okół ich średniej meczowej. Powodem tych statystyk może być to, że rozgrywający Texans, Brock Osweiler przestrzelił 13 z 39 podań, a jego średnia zdobycz to 6.4 jarda. Derek Carr miał skuteczność na poziomie 21/31, jednak jego średnia zdobycz wyniosła 9.5 jarda.

NAME C/ATT YDS AVG TD INT SACKS QBR RTG
Brock Osweiler 26/39 243 6.2 1 1 2-13 82.7 81.5
Derek Carr 21/31 295 9.5 3 1 0-0 74.1 117.0

Można powiedzieć, że obaj rozgrywający zaliczyli zbliżone spotkanie, jednak większość statystyk przemawia na korzyść Carra. No cóż, w końcu nie bez przyczyny jest typowany na kandydata do nagrody MVP.

Wielką różnicę w grze Texans zrobił korpus biegaczy Lamar Miller. Sam był autorem jednego przyłożenia i zdobył 104 jardy, co uczyniło go zawodnikiem z największą zdobyczą jardową w tym spotkaniu. Trzeba przyznać, że Miller zachowywał się dokładnie tak jak przewidywałem. Walczył o każdy jard i był jednym z tych zawodników, których dzisiejszej nocy oglądało się przyjemnie – pomimo niebieskiego koloru kasku.

http://twitter.com/NFL/status/800889273280909312/

https://twitter.com/ESPNNFL/status/800889451954114560

Ofensywnie, Oakland Raiders wypadli lepiej pod względem gry podaniowej, jednak jeżeli chodzi o grę biegową, to lepiej nie podejmować tematu. Jak widać w poniższej tabeli, Houston Texans zdobyli ponad czterokrotnie razy więcej jardów przesuwając piłkę ziemią, niż drużyna z Kalifornii.

Passing 230 295*
Comp-Att 26-39 21-31
Yards per pass 5.6 9.5
Interceptions thrown 1 1
Sacks-Yards Lost 2-13 0-0
Rushing 124 30
Rushing Attempts 33 20
Yards per rush 3.8 1.5

*- statystyki drużyny Oakland Raiders

Patrząc z perspektywy tych kilku godzin po meczu, stwierdzam, że właściwie to nic dziwnego. W tym spotkaniu fenomenalnie wyglądał Jadeveon Clowney, który zakończył spotkanie z pięcioma tacklami oraz dwoma powaleniami przed linią wznowienia akcji. Zdecydowanie widać, że pierwszy pick draftu 2014 w końcu ma ochotę grać. Spotkanie z linią ofensywną Oakland Raiders było dla niego sporym sprawdzianem, który uważam za zaliczony. Pewnie zobaczymy jeszcze wiele lepszych spotkań Clowneya, ale Texans osiągnęli dokładnie to, co osiągnął Khalil Mack. Po prostu przy każdej akcji podaniowej rozgrywający przeciwnika musiał non stop jednym okiem śledzić tego obrońcę.

Ciężko mi to przechodzi przez palce, ale muszę na to zwrócić uwagę. Najlepszym skrzydłowym w drużynie Raiders był Jamize Olawale, nominalnie zawodnik grający na pozycji fullbacka, który potrafi robić takie rzeczy:

https://twitter.com/NFL/status/800915382114451458

Kolejnym w tej kategorii jest… Latavious Murray, a więc nominalny runningback. Trzecim z piątki najlepszych skrzydłowych jest kolejny biegacz – Jalen Richard. Mówiłem, że nasz korpus biegaczy zrobi różnicę? Zrobił. Ale nie tam, gdzie powinien.

 NAME REC YDS AVG TD LONG TGTS
Jamize Olawale 3 90 30.0 1 75 3
Latavius Murray 5 59 11.8 0 39 5
Amari Cooper 4 57 14.3 1 35 5
Jalen Richard 3 50 16.7 1 29 3
Clive Walford 2 28 14.0 0 17 4

Bardzo dziwi to, że jeden z najpewniejszych punktów drużyny z Oak-Town, Michael Crabtree nie znalazł się nawet wśród piątki najlepszych odbierających. W całym meczu uzbierał ledwo pięć jardów oraz złapał tylko trzy z siedmiu adresowanych do niego piłek. Czy chodzi o to, że Crabtree rozegrał mecz bez swojego złotego łańcucha?

https://twitter.com/JustBlogBaby/status/800892067039715329

Jeżeli tak, to mam nadzieję, że NFL nie zabroni mu grać w tym łańcuchu, bo będzie bardzo, ale to bardzo ciężko.

Wracając do naszego rozgrywającego – Dereka Carra, ciągle nie mogę sobie przypomnieć kiedy on wykręcił takie statystyki:

 NAME C/ATT YDS AVG TD INT SACKS QBR RTG
Derek Carr 21/31 295 9.5 3 1 0-0 74.1 117.0

Prawie trzysta jardów? Kiedy? Gdyby nie statystyki, powiedziałbym, że maksymalnie 150. Nawet dwukrotnie większa ilość jardów to i tak nie to, co przewidywali panowie z EA Sports(przypomnę, 500 jardów i cztery TD), jednak nie jest tak źle. Kuje w oczy tylko ten jeden przechwyt, którego autorem był Andre Hal. Był to pierwszy kontakt z piłką Carra w drugiej połowie. Koniec końców Derek Carr ma w tym momencie dwadzieścia przyłożeń i cztery przechwyty w sezonie, co daje idealne ratio na poziomie 5.0. Świetny wynik, DC!

Pewnie spodziewacie się, że obsypię złotem Coopera, ponieważ zdobył ostatnie przyłożenie, które sprawiło, że troszkę się odprężyłem. Cooper zdobył przyłożenie z 35 jardów, jednak najlepszym aspektem tego przyłożenia jest piękny, soczysty juke-move, który pozbawił Benardricka McKinneya kostek, kolan i połowy uda.

https://twitter.com/NFL/status/800920704614965249

Poza tym Cooper grał trash. Zdaje mi się, że mam zbyt duże oczekiwania względem tego zawodnika. Kręcę głową po każdym meczu, kiedy Cooper nie zdobywa 100 jardów. W swojej karierze taką zdobycz osiągnął dziewięciokrotnie.

Może uznacie mnie za dziwnego człowieka, ale podobała mi się gra defensywna Raiders. Nie, żeby to były ich wyżyny umiejętności, ale w porównaniu z naszą ofensywą można powiedzieć, że błyszczeli. Trzech zawodników miało po dziesięć tackli:

NAME TOT SOLO SACKS TFL
Bruce Irvin 10 9 1 2.5
Malcolm Smith 10 9 0 0
Karl Joseph 10 9 0 0

Szczególnie podobało mi się to jak w drugiej połowie uruchomił się mój mały ulubieniec, K-J. Joseph wydawał się być wszędzie tam gdzie go potrzebowaliśmy. Początek drugiej połowy to właściwie tylko jego obalenia zawodników drużyny przeciwnej. Fantastyczne spotkanie w wykonaniu tego chłopaka. Jestem w stanie przeprosić osobiście Reggiego McKenziego za to, że wątpiłem w ten pick. K-J da nam jeszcze dużo radości.

Warto odnotować to, że Raiders popisali się dwoma sackami i jednym przechwytem(w tej statystyce był remis). Pisałem, żeby dać Brockowi Osweilerowi rzucać a będą sacki i przechwyty? Pisałem. Sackami popisali się Bruce Irvin, który był chyba najlepszym zawodnikiem defensywy. Fantastycznie ustawiał się broniąc biegi, dwoił się i troił. Drugim powaleniem rozgrywającego popisał się Khalil Mack, do czego powinniśmy przywyknąć.

Autorem przechwytu nie był żaden z zawodników secondary – a szkoda, bo gdyby int’em popisał się K-J, to byłoby na prawdę coś. Malcolm Smith, linebacker drużyny z pod znaku Tarczy, zachował się jak typowy cornerback, resztę zobaczycie poniżej:

https://twitter.com/NFL/status/800895480548900864

Jeżeli ktoś kazałby mi obejrzeć ten mecz jeszcze raz, raczej broniłbym się rękami i nogami. Fakt jest taki, że podobno zwycięzców się nie sądzi. Oakland Raiders pokonują Houston Texans 27-20 i są samodzielnymi liderami AFC West. Z bilansem 8-2 są również liderem konferencji AFC, co potwierdza tweet Michała Rosiaka:

https://twitter.com/rosiu36/status/800978530293215232

Piękny obrazek, który pokazuje jak daleko doszliśmy w tym sezonie. Przed nami kolejne spotkania i kolejne, wielkie emocje. Mam nadzieję, że będą to spotkania, które będzie mi się oglądać przyjemniej niż ostatni Monday Football Night.

Z poza meczowych wydarzeń widać było, że fani z Meksyku nie są przygotowani na kulturę kibicowania podczas spotkań NFL. Media dotarły do wielu zdjęć kiedy to zawodnicy Texans zostali oślepiani zielonym laserem. Nie jestem w stanie powiedzieć, czy zawodnicy Raiders również padali ofiarami tegoż lasera, jednak po internecie krąży tylko ten fragment video:

 

O Kamil Słonka 332 artykuły
All-Time Raider. Wielki fan Mike'a Vicka. Poza Oakland Raiders sympatyzuję Pittsburgh Steelers. Wierny fan rapu z zachodniego wybrzeża USA, trochę czapkarz, buciarz. Więc? Pogadamy o footballu?

2 Komentarze

  1. Olawale nieraz pokazywał już podobne umiejętności

    a ten TD – Cooper ustawiony jako HB a Texans wyszli Cover-2, CB najpierw poszedł za Olawale by na pump fake ruszyć w stronę AC i w ten sposób FB znalazł się w martwej strefie defensywy Texans, świetnie dobrana i rozegrana akcja przez Raiders

1 Trackback / Pingback

  1. NFL 2016: Podsumowanie 11. kolejki | NFL24.PL

Dodaj komentarz...